خانه / مجله تندرستی و تغذیه / نوار عصب یا الکترومیوگرافی چیست؟

نوار عصب یا الکترومیوگرافی چیست؟

نوار عصب یا الکترومیوگرافی چیست؟ نوار عصب به چه منظور استفاده می شود؟ آزمایش نوار عصب به چه صورت است؟ نوار عصب یا هدایت عصبی شامل فعال کردن اعصاب با پالس های ایمن کوچک در چندین نقطه روی پوست، معمولاً روی اندام ها و اندازه گیری پاسخ های به دست آمده است. معمولاً پاسخ یا سیگنال از خود عصب یا از عضله تأمین شده توسط عصب فعال می شود. این اطلاعاتی در مورد وضعیت سلامتی اتصال عصبی، عضلانی و عصبی عضلانی (بخشی که مسئول برقراری ارتباط بین عصب و عضله است) به شما می دهد. معمولاً یک وسیله تجاری برای اندازه گیری سیگنال ها می باشد. در ادامه این مقاله از دکتر سلام در بخش تجهیزات پزشکی و آزمایشگاهی و  مغز و اعصاب به توضیحات بیشتر درباره نوار عصب یا الکترومیوگرافی و چگونگی انجام تست نوار عصب می پردازیم.

نوار عصب

نوار عصب یا الکترومیوگرافی

نوار عصب یا الکترومیوگرافی (EMG) همچنین به عنوان نوار عصب یا الکترومیوگرافی سوزن نیز شناخته می شود، شامل اندازه گیری فعالیت الکتریکی در عضلات از طریق الکترود سوزنی است. بسیار شبیه به داشتن میکروفون برقی در نوک سوزن است. عضلات اندامهای فعال الکتریکی هستند و علائم و الگوی سیگنالها می توانند اطلاعات بیشتری در مورد وضعیت عضله و همچنین عصبی که آن را تأمین می کند به شما بدهند. در استرالیا، فرد مسئول این آزمایش ها یک متخصص مغز و اعصاب است که مرتباً در زمینه خاص بودن نوروفیزیولوژی بالینی آموزش های بسیاری دیده است.

چه زمانی از نوار عصب یا الکترومیوگرافی استفاده می شود؟

پزشک ممکن است توصیه کند که شما این آزمایش را انجام دهید. شرایط متنوعی وجود دارد که با این تکنیک ارزیابی می شوند. بیشتر اوقات، این معاینه درخواست می شود زیرا بیمار علائمی را تجربه می کند که برخی از مشکلات اعصاب (بی حسی، سوزن شدن، ضعف یا درد) یا عضلات (ضعف یا درد) را نشان می دهد، حتی اگر معاینه جسمی طبیعی باشد. در حقیقت، در بسیاری از موارد، هیچ ناهنجاری مشاهده نمی شود و آزمون می تواند اطمینان بخش باشد، اما نمی تواند همه شرایط را تشخیص دهد. به طور کلی، این آزمایش برای تشخیص عدم وجود ناهنجاری قابل توجه مفید است، اما در مواردی که ناهنجاری بالینی قطعی وجود دارد، این روش اغلب ساده تر است. در چنین مواردی، آزمایش می تواند به روشن شدن مشکل کمک کند، اگرچه معمولاً این اتفاق می افتد، مگر اینکه مشکل عصبی یک مشکل مشترک (محل فشرده سازی) باشد، ممکن است آزمایش های دیگری برای تعیین ماهیت دقیق مشکل انجام شود.

نوار عصب یا الکترومیوگرافی چه چیزی را تشخیص می دهد؟

هدایت عصبی (NCS)

انواع مختلفی از اعصاب وجود دارد اما به طور کلی، دو نوع اصلی آنها حرکتی و حسی هستند. اعصاب حامل سیگنال هایی را از مغز به عضله حمل می کنند تا انقباض و حرکت را انجام دهند، و اعصاب حسی اطلاعات را به مغز منتقل می کنند. هنگامی که عصب با الکترودهای فلزی تحریک می شود (پچ فلزی که می تواند سیگنال ها را انتقال دهد)، می توان با استفاده از الکترودهای سطح (روی پوست) در اعصاب حسی که بر روی عصب قرار دارد، اندازه گیری کرد. برای اعصاب حرکتی معمولاً پاسخ بر روی عضله ای که توسط آن عصب فعال می شود، تشخیص داده می شود. در این روش، نتایج می توانند اطلاعاتی در مورد اندازه و سرعت ضربان الکتریکی انجام شده نشان دهند. اندازه معمولاً تعداد فیبرهای عصبی موجود و سرعت، یکپارچگی میلین (غشای عایق اطراف عصب – آکسون یا کابل) را نشان می دهد. به همین دلیل از کلمه “هدایت” استفاده می شود.

نوار عصب

الکترومیوگرافی چیست؟

نوار عصب یا الکترومیوگرافی،  پاسخ عضلات یا فعالیت الکتریکی را در پاسخ به تحریک عصب از عضله شما اندازه گیری می کند. این آزمایش برای کمک به پیدا کردن مشکلات عصبی و ماهیچه ای استفاده می شود. در طول آزمایش، ارائه دهنده خدمات درمانی شما یک سوزن کوچک (که به آن الکترود نیز گفته می شود) را از طریق پوست شما روی عضله می گذارد. فعالیت الکتریکی برداشت شده توسط الکترودها بر روی یک مانیتور به شکل موج نمایش داده می شود. از تقویت کننده صوتی استفاده می شود تا این فعالیت شنیده شود. اغلب، چندین عضله یک بار آزمایش می شوند.

تعداد و محل عضلات بستگی به آنچه که ارائه دهنده خدمات بهداشتی به دنبال آن است بستگی دارد. نوار عصب یا الکترومیوگرافی فعالیت الکتریکی عضله شما در هنگام استراحت، انقباض جزئی و انقباض نیرو را اندازه گیری می کند. بافت عضلانی معمولاً در هنگام استراحت سیگنالهای برقی ایجاد نمی کند. هنگامی که یک الکترود قرار داده می شود، یک دوره کوتاه از فعالیت مشاهده می شود. اما پس از آن، هیچ سیگنالی وجود نخواهد داشت. پس از قرار دادن الکترود، ممکن است از شما خواسته شود که عضله خود را منقبض کنید، مانند بلند کردن یا خم کردن پای خود. پتانسیل عمل (اندازه و شکل موج) که این امر در مانیتور ایجاد می کند، در مورد چگونگی واکنش عضله به تحریک عصب اطلاعاتی را ارائه می دهد.

هرچه عضله خود را به زور منقبض کنید، بیشتر و بیشتر فیبرهای عضلانی فعال می شوند و پتانسیل های بیشتری برای فعالیت ایجاد می کنند. یک عضله سالم هیچ فعالیت الکتریکی (بدون علائم پتانسیل عمل) در هنگام استراحت نشان نخواهد داد. آن را فقط در صورت انجام فعالیت نشان می دهد. اما اگر ماهیچه شما آسیب دیده باشد یا از اعصاب انرژی وارد شده باشد، ممکن است در هنگام استراحت فعالیت الکتریکی غیرطبیعی داشته باشد. هنگام انقباض، فعالیت الکتریکی آن ممکن است دارای الگوی غیر طبیعی باشد. نتیجه غیر طبیعی نوار عصب یا الکترومیوگرافی ممکن است نشانه ای از اختلال در عضله یا عصب باشد، مانند:

  • پولیمیوزیت. این یک بیماری التهابی عضلانی است که باعث کاهش قدرت عضلات می شود.
  • دیستروفی عضلانی. این یک بیماری ژنتیکی مزمن است که به آرامی عملکرد عضلات را مختل می کند.
  • میاستنی گراویس. این یک اختلال ژنتیکی یا ایمنی است که در نقطه‌ای که عصب با عضله در ارتباط باشد رخ می دهد.
  • عضلات میوتونیک (سفت)
  • آسیب یا بیماری عصب حرکتی مانند بیماری عصبی دیده می شود.
  • عصبی مانند سندرم تونل کارپ یا عصبی که در ستون فقرات قرار دارد (رادیکولوپاتی)

یک آزمایش مرتبط با آن که اغلب انجام می شود، مطالعه هدایت عصبی است. NCV سرعت هدایت یک ضربه الکتریکی را از طریق یک عصب اندازه گیری می کند. NCV می تواند تشخیص دهد که آیا اعصاب شما آسیب دیده است یا خیر. این کار اغلب همزمان با نوار عصب یا الکترومیوگرافی انجام می شود. هر دو آزمایش به یافتن بیماریهایی که به اعصاب و ماهیچه ها آسیب می رساند کمک می کند.

نوار عصب

چرا نوار عصب انجام می شود؟

در صورت بروز علائمی كه ممكن است نشانه ای از اختلال عضله یا عصب باشد، پزشك شما ممكن است نوار عصب یا الکترومیوگرافی را انجام دهد. برخی از علائمی که ممکن است وجود داشته باشد عبارتند از:

  • مور مور
  • بی حسی
  • ضعف عضلانی
  • درد عضلانی یا گرفتگی عضله
  • فلجی
  • پیچش عضلانی غیر ارادی (یا مواردی)

نتایج یک نوار عصب یا الکترومیوگرافی می تواند به پزشک شما در تعیین علت اصلی این علائم کمک کند. علل احتمالی می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • اختلالات عضلانی مانند دیستروفی عضلانی
  • اختلالی که بر توانایی نورون حرکتی در ارسال سیگنالهای به عضله تأثیر می گذارد، مانند میاستنی گراویس
  • رادیکولوپاتی
  • اختلالات عصبی محیطی که بر اعصاب خارج از نخاع تأثیر می گذارد، مانند سندرم تونل کارپ
  • اختلالات عصبی مانند اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS)

تست نوار عصب یا الکترومیوگرافی

نوار عصب یا الکترومیوگرافی ممکن است در تشخیص تراکم عصبی یا آسیب (مانند سندرم تونل کارپ)، آسیب ریشه عصبی (مانند سیاتیک) و سایر مشکلات عضلات یا اعصاب کمک کند. شرایط پزشکی کمتر شایع شامل اسکلروز جانبی آمیوتروفیک، میاستنی گراویس و دیستروفی عضلانی است.

آمادگی برای نوار عصب

حتماً در مورد هرگونه داروی بدون نسخه یا نسخه ای که ممکن است در حال مصرف باشید، به پزشک خود اطلاع دهید. همچنین مهم است که در صورت خونریزی به پزشک خود بگویید، یا از ضربان ساز یا کاوشگر استفاده می کنید. در صورت داشتن هر یک از این شرایط پزشکی یا دستگاه ها، ممکن است نتوانید نوار عصب یا الکترومیوگرافی انجام دهید. اگر می توانید یک نوار عصب یا الکترومیوگرافی داشته باشید، باید از قبل موارد زیر را انجام دهید:

  • حداقل سه ساعت قبل از عمل از کشیدن سیگار خودداری کنید.
  • حمام کنید یا دوش بگیرید تا روغنهای پوستی از بین برود. پس از شستشو از هیچ لوسیون یا کرمی استفاده نکنید.
  • لباس راحتی بپوشید که محلی را که پزشک شما ارزیابی می کند، مانعی نداشته باشد. ممکن است از شما خواسته شود قبل از عمل، لباس راحتی را در بیمارستان تغییر دهید.

نوار عصب

در طول آزمایش نوار عصب یا الکترومیوگرافی چه اتفاقی می افتد؟

از شما خواسته می شود روی میز معاینه بنشینید یا بر روی یک صندلی بنشینید. پزشک ممکن است از شما بخواهد در طول عمل موقعیت های مختلفی انجام دهید. دو آزمایش برای آزمایش نوار عصب یا الکترومیوگرافی وجود دارد: مطالعه هدایت عصب و نوار عصب یا الکترومیوگرافی سوزن. مطالعه هدایت عصب اولین بخش از این روش است. این شامل قرار دادن حسگرهای کوچک به نام الکترودهای سطح بر روی پوست برای ارزیابی توانایی نورون های حرکتی در ارسال سیگنال های برقی است. بخش دوم روش نوار عصب یا الکترومیوگرافی، که با عنوان نوار عصب یا الکترومیوگرافی سوزن شناخته می شود، از سنسورها برای ارزیابی سیگنال های برقی استفاده می کند.

این حسگرها الکترود سوزنی نامیده می شوند و برای ارزیابی فعالیت عضلات هنگام استراحت و هنگام انقباض، مستقیماً در بافت عضله قرار می گیرند. مطالعه هدایت عصبی ابتدا انجام می شود. در طی این بخش از روش، پزشک شما چندین الکترود را روی سطح پوست شما، معمولاً در ناحیه ای که درد را تجربه می کنید، قرار می دهد. این الکترودها ارزیابی می کنند که چگونه نورونهای حرکتی شما با عضلات شما ارتباط برقرار می کنند. پس از اتمام آزمایش، الکترودها از روی پوست برداشته می شوند. پس از مطالعه هدایت عصب، پزشک شما نوار عصب یا الکترومیوگرافی سوزن را انجام می دهد. پزشک شما ابتدا منطقه آسیب دیده را با یک ماده ضد عفونی کننده تمیز می کند.

سپس، آنها از سوزن برای وارد کردن الکترود در بافت عضلانی شما استفاده می کنند. ممکن است هنگام وارد کردن سوزن احساس ناراحتی یا درد جزئی داشته باشید. الکترودهای سوزنی فعالیت الکتریکی عضلات شما را هنگام انقباض و هنگام استراحت ارزیابی می کنند. این الکترودها پس از پایان آزمایش برداشته می شوند. در طی هر دو بخش روش نوار عصب یا الکترومیوگرافی، الکترودها سیگنالهای الکتریکی کوچکی را به اعصاب شما منتقل می کنند. یک کامپیوتر این سیگنال ها را به نمودارها یا مقادیر عددی ترجمه می کند که توسط پزشک شما قابل تفسیر است. کل روش باید بین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول بکشد.

پس از نوار عصب یا الکترومیوگرافی

اگر بیمار این آزمایش را در مطب پزشک انجام دهد، به دنبال انجام این عمل و بدون محدودیت فعالیت، وی را به خانه اعزام می کنند. ممکن است برخی از افراد از درد و دردهای جزئی برخوردار باشند. گزارش آزمایش به پزشکی که تست را تجویز کرده بود ارسال می شود. پزشک سفارش دهنده در مورد نتایج با بیمار صحبت خواهد کرد.

نوار عصب

خطرات نوار عصب چیست؟

نوار عصب یا الکترومیوگرافی یک آزمایش بسیار کم خطر است. با این وجود، ممکن است در منطقه ای که مورد آزمایش قرار گرفته است، احساس درد کنید. درد ممکن است برای چند روز دوام داشته باشد و با یک مسکن بدون نسخه مانند ایبوپروفن تسکین یابد.
در موارد نادر، ممکن است در محل های وارد کردن سوزن دچار سوزن سوزن شدن، کبودی و تورم شوید. مطمئن شوید که تورم یا درد بدتر نشود.

نتایج نوار عصب چیست؟

پزشک شما ممکن است بلافاصله بعد از عمل نتایج را با شما بررسی کند. با این حال، اگر ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی دیگر دستورالعمل نوار عصب یا الکترومیوگرافی را داده باشد، ممکن است تا زمانی که در یک قرار ملاقات دیگری که با پزشک خود شرکت نکردید، از نتایج آن اطلاع نداشته باشید. اگر نوار عصب یا الکترومیوگرافی شما هرگونه فعالیت الکتریکی را در عضله در حال استراحت نشان می دهد، ممکن است:

  • یک اختلال عضلانی
  • اختلال در اعصاب متصل به عضله
  • التهاب ناشی از آسیب

اگر نوار عصب یا الکترومیوگرافی هنگامی که عضله منقبض می شود فعالیت الکتریکی غیر طبیعی نشان دهد، ممکن است دیسک فتق یا اختلال عصبی مانند ALS یا سندرم تونل کارپ را داشته باشید. بسته به نتایج شما، پزشک در مورد هر آزمایش اضافی یا درمانی که ممکن است لازم باشد با شما صحبت کند.

آزمایش نوار عصب یا الکترومیوگرافی چه مدت طول می کشد؟

آزمایش نوار عصب یا الکترومیوگرافی معمولاً بسته به شرایط مورد آزمایش و یافته های مطالعه، بین ۳۰ تا ۹۰ دقیقه انجام می شود. گزارشی که شامل نتایج و تفسیر باشد به پزشک شما ارسال می شود. برخی از افراد می پرسند “آیا آزمایش نوار عصب یا الکترومیوگرافی دردناک است؟” در واقع دو بخش برای آزمایش نوار عصب یا الکترومیوگرافی وجود دارد و هر دو ممکن است منجر به ناراحتی شوند اما معمولاً بدون نیاز به داروهای درد، قابل تحمل هستند. در بیشتر موارد، پزشک شما هر دو آزمایش را انجام می دهد، اما در برخی شرایط، فقط یک یا موارد دیگر ممکن است انجام شود. دو بخش آزمایش عصب نوار عصب یا الکترومیوگرافی عبارتند از:

  • مطالعه هدایت عصب – اعصاب در نقاط مختلف با شوک الکتریکی کوچک تحریک می شوند و آنها را به طور مصنوعی فعال می کنند تا عملکرد آنها اندازه گیری شود.
  • امتحان سوزن برای تست عضلات – سوزن های خیلی ریز در چندین ماهیچه وارد می شوند. هر سوزن دارای الکترود میکروسکوپی است که هر دو سیگنال الکتریکی طبیعی و غیر طبیعی را که توسط یک عضله خاموش می شود، نشان می دهد.

قبل از آزمایش نوار عصب یا الکترومیوگرافی چه اطلاعاتی باید داشته باشید؟

اگر داروهای ضد انعقادی یا رقیق کننده خون مصرف می کنید، و یا دستگاه ضربان ساز یا ضربان ساز کاشت دارید، باید قبل از انجام آزمایش به پزشک خود اطلاع دهید. اما به طور کلی، اینها هیچ عارضه ای به وجود نمی آورد و می توانید با خیال راحت آزمایش نوار عصب یا الکترومیوگرافی انجام دهید. اگر در بدن خود تعویض مفصل یا سایر ایمپلنت مصنوعی دارید، نیازی به مصرف آنتی بیوتیک ها قبل از نوار عصب یا الکترومیوگرافی ندارید (همانطور که ممکن است در روش های دندانپزشکی یا انواع خاصی از جراحی ها استفاده کنید). شما باید هر دارویی را که معمولاً در روز تست نیاز است، مصرف کنید. آماده سازی خاصی لازم نیست.
آزمایش نوار عصب یا الکترومیوگرافی بسیار بی خطر است. سوزن های نوار عصب یا الکترومیوگرافی فقط برای یک بیمار استفاده می شود، قابل بازیافت نیستند و بلافاصله پس از استفاده از بدن خارج می شوند. عوارض جانبی ممکن است شامل درد عضلات باشد که به ندرت بعد از آزمایش بیش از یک ساعت یا دو ساعت طول نمی کشد.

نوار عصب

چرا ممکن است به نوار عصب یا الکترومیوگرافی احتیاج داشته باشم؟

نوار عصب یا الکترومیوگرافی اغلب به همراه هدایت عصبی برای اطمینان از یک مشکل ماهیچه و یک مشکل عصبی استفاده می شود. هدایت عصبی و نوار عصب یا الکترومیوگرافی بهترین موارد برای استفاده همزمان هستند. با استفاده از این تست ها به طور همزمان می توانند اختلالات اعصاب، ماهیچه ها یا هر دو را مشاهده کنند. نوار عصب یا الکترومیوگرافی ممکن است برای یافتن علت علائم مانند ضعف عضلات، ناهنجاری، سفتی و انقباض انجام شود. نوار عصب یا الکترومیوگرافی ممکن است برای آزمایش بسیاری از مشکلات از قبیل:

  • مشکلات حرکتی مانند پیچش عضلانی غیر ارادی
  • فشرده سازی عصبی یا آسیب دیدگی، مانند سندرم تونل کارپ

چه آزمایش دیگری در حین نوار عصب یا الکترومیوگرافی عضلانی انجام می شود؟

آزمایش سرعت هدایت عصبی (NCV) اغلب همزمان با یک نوار عصب یا الکترومیوگرافی انجام می شود. در این آزمایش، عصب برقی تحریک می شود در حالی که یک الکترود دوم ضربان الکتریکی “جریان پایین” را از اول تشخیص می دهد. این کار معمولاً با الکترودهای لکه ای سطح انجام می شود (آنها مشابه مواردی هستند که برای الکتروکاردیوگرام استفاده می شوند) که بر روی عصب در نقاط مختلف روی پوست قرار می گیرند.

یک الکترود با یک تکانه الکتریکی بسیار خفیف عصب را تحریک می کند. فعالیت الکتریکی حاصل توسط الکترودهای دیگر ثبت می شود. فاصله بین الکترودها و مدت زمان لازم برای عبور پیمان های الکتریکی بین الکترودها برای محاسبه سرعت انتقال پالس (سرعت انتقال عصب) استفاده می شود. کاهش سرعت انتقال نشان دهنده بیماری عصبی است.
آزمایش NCV می تواند برای تشخیص اختلالات عصبی واقعی (مانند نوروپاتی) یا شرایطی که ماهیچه ها تحت تأثیر آسیب عصبی قرار می گیرند (مانند سندرم تونل کارپ) استفاده شود. دمای طبیعی بدن باید برای آزمایش NCV حفظ شود، زیرا دمای پایین بدن باعث کندی عملکرد عصب می شود.

خطرات و موارد منع مصرف از نوار عصب

هر دو نوار عصب یا الکترومیوگرافی و هدایت عصبی کم خطر هستند. با وجود نوار عصب یا الکترومیوگرافی، احتمال ابتلا به عفونت یا خونریزی که الکترودها در آن قرار گرفته اند وجود دارد. به پزشک عصبی که در حال انجام این روش است، قبل از زمان انجام آزمایش اگر داروهای ضد انعقادی (رقیق کننده خون) مصرف می کنید یا هموفیلی دارید، اختلالی که مانع از لخته شدن خون است، باید اطلاع دهید.
اگر عضلات در قفسه سینه شما با نوار عصب یا الکترومیوگرافی آزمایش شود، خطر کمی وجود دارد که هوا بتواند به فضای بین دیواره قفسه سینه و ریه های شما وارد شود و باعث ایجاد پنوموتوراکس (فروپاشی ریه) شود. اگر مبتلا به هدایت عصبی هستید، حتماً در صورت داشتن ضربان ساز یا ضعف کننده قلب از قبل، به متخصص مغز و اعصاب اطلاع دهید، زیرا می خواهید شوک الکتریکی کوچکی داشته باشید. در این مورد احتیاط لازم است.

نوار عصب

تفسیر نتایج نوار عصب یا الکترومیوگرافی

تفسیر نوار عصب یا الکترومیوگرافی و هدایت عصبی همیشه ساده نیست و ممکن است همیشه به یک تشخیص احتمالی منجر نشود، اما آزمایشها می توانند تعداد احتمالات تشخیصی را کاهش دهند. متخصص مغز و اعصاب آزمایشات را تفسیر می کند و گزارش را برای پزشک شما ارسال می کند، که ممکن است یک یا دو روز طول بکشد. از آنجایی که این آزمایشات نتیجه منفی یا مثبتی ندارند، پزشک معالج شما نتایج آزمایش ها را طی قرار ملاقاتی که با شما هماهنگ می کند در اختیارتان قرار خواهد داد. اگر گزارش نوار عصب یا الکترومیوگرافی یا هدایت عصبی خود را مشاهده می کنید، در اینجا عباراتی وجود دارد که ممکن است با آنها روبرو شوید:

  • دامنه: سیگنال الکتریکی به صورت موج نمایش داده می شود، و دامنه آن ارتفاع است.
  • سرعت هدایت (CV) : سرعت هدایت، سرعتی را نشان می دهد که در آن عصب الکتریکی در امتداد عصب حرکت می کند.
  • مدت زمان: این توصیف عرض یک موج الکتریکی است.
  • بلوک رسانایی: این کاهش سیگنال در ناحیه آناتومیکی مانند مچ دست است. این نشانگر گرفتاری عصبی مانند سندرم تونل کارپ است.
  • رفلکس F : موج F نوعی اکو الکتریکی است که در آن حرکت به سمت ستون فقرات پیش می رود و سپس در همان فیبر برگشت می کند. از این طریق حس انتقال را در کل طول یک عصب حرکتی ایجاد می کند.
  • H reflex : موج H معادل الکتریکی یک رفلکس در ساق است. یک ضربه از طریق یک عصب حسی به نخاع می رود، سپس به پشت یک عصب حرکتی باز می گردد.

این اقدامات اطلاعاتی در مورد اجزای حرکتی و حسی سیستم عصبی محیطی می دهد. آنها همچنین نشان می دهند که آیا غلاف آکسون یا میلین، که لایه بیرونی اعصاب است و در حرکت سریع حرکت می کند، کمک می کند تا آسیب عصبی بیشتری داشته باشد.
میلین به پتانسیلهای عمل کمک می کند تا سریعتر سفر کنند و بنابراین در مشکلات میلین (میلینوپاتی) سرعت هدایت کاهش می یابد. در مشکلات مربوط به آکسون (آکسونوپاتی)، الیافی که دست نخورده هستند می توانند سیگنالهایی را با سرعت عادی منتقل کنند، اما تعداد فیبرهای کمتری وجود دارد که منجر به یک سیگنال ضعیف تر و کاهش دامنه می شود.

نوار عصب یا الکترومیوگرافی طبیعی:

هنگامی که عضلات شما در حال استراحت است، به طور معمول فعالیت الکتریکی کم یا بسیار کمی ایجاد می کنند. هنگامی که یک عصب یک عضله را تحریک می کند که منقبض شود، نتیجه انفجار کوتاه از فعالیت الکتریکی به نام پتانسیل عمل واحد حرکتی (MUP) است. به طور معمول، هرچه عضله بیشتر منقبض شود، فعالیت الکتریکی بیشتری رخ می دهد. این فعالیت در یک نوار عصب یا الکترومیوگرافی طبیعی پتانسیل عمل صاف را نشان می دهد.

نوار عصب

فعالیت در حالت استراحت:

در بیماری های اعصاب محیطی، مانند سندرم تونل کارپال و نوروپاتی محیطی، ماهیچه ها بعضی اوقات فعالیت خود به خودی خود را شروع می کنند، که نشان می دهد مشکلی در تامین عصب به آن عضله وجود دارد. استراحت فعالیت الکتریکی همچنین می تواند به التهاب یا بیماری ماهیچه ای اشاره داشته باشد. این فعالیت در حالی که در حالت استراحت است می تواند توسط نوار عصب یا الکترومیوگرافی به عنوان فیبریلاسیون و امواج تیز مثبت روی مانیتور قابل تشخیص باشد. بعضی اوقات ناهنجاری باعث ایجاد پیچش عضلانی قابل رویت می شود که به عنوان شیفتگی نامیده می شود.

فعالیت غیرطبیعی هنگام انقباض:

پزشکانی که نتایج نوار عصب یا الکترومیوگرافی را تفسیر می کنند ممکن است از اصطلاح “الگوی استخدام” نیز یاد کنند. از آنجا که عضله شما منقبض شده است، الیاف عصبی هر روز تعداد بیشتری از عضلات (به نام واحد حرکتی) را نشان می دهند تا به آنها بپیوندند و کمک کنند. در بیماری های عصبی محیطی دامنه واحدهای مختلف حرکتی قوی است اما تعداد آنها کمتر است زیرا عصب قادر به اتصال به همان تعداد واحد نیست. در بیماری های ماهیچه ای تعداد واحدهای حرکتی طبیعی است اما دامنه آن کوچکتر است. الگوی ترشحات الکتریکی از ماهیچه برای هر مشکل بالقوه متمایز است، بنابراین الگویی که از آزمایش شما حاصل می شود به متخصص مغز و اعصاب کمک می کند تا بگوید که آیا عضلات شما به درستی پاسخ می دهند یا خیر.

نتایج هدایت عصبی:

نتایج غیرطبیعی در هدایت عصبی تقریباً همیشه از آسیب عصبی ناشی از بلوک هدایت، آکسونوپاتی (فیبر عصبی آسیب دیده) یا دمیلینه شدن (آسیب یا از بین رفتن لایه عایق بیرونی اعصاب) ایجاد می شود. تعدادی شرایط وجود دارد که می تواند منجر به آسیب عصبی و در نتیجه، نتیجه غیر طبیعی هدایت عصبی شود. ممکن است در صورتی که اعصاب آسیب دیده اندک و دارای غلاف میلین نباشند، آزمایش شما طبیعی باشد، یا ممکن است اختلالی داشته باشید که فقط بر مغز، نخاع، ریشه های عصبی نخاع یا عضلات شما تأثیر می گذارد. به عبارت دیگر، حتی اگر آسیب عصبی داشته باشید، ممکن است نتیجه هدایت عصبی شما هنوز طبیعی باشد.

پیگیری:

پزشک ممکن است برای مشخص کردن تشخیص نیاز به انجام آزمایشات اضافی داشته باشد یا ممکن است یکی از نتایج آزمایش شما کافی باشد و یک برنامه درمانی شروع شود. مراحل بعدی بسته به علت (یا علت احتمالی) یا علائم شما بسیار متفاوت خواهد بود. پزشک به شما اطلاع می دهد که چگونه می توانید اقدام کنید. اگر هدایت عصبی یا نوار عصب یا الکترومیوگرافی برای نظارت بر وضعیت قبلی خود داشته باشید، آزمایش به پزشك شما نشان می دهد كه از آخرین آزمایش شما تا چه میزان آسیب عصبی یا تغییر فعالیت عضلات وجود داشته است، كه می تواند به او كمك كند برنامه درمانی خود را مطابق با آن تنظیم كند. در صورت نیاز ممکن است شما این آزمایشات را بطور دوره ای انجام دهید تا پیشرفت بیماری شما بررسی شود.

ملاحظات دیگر

اگر نظر دوم می خواهید، درمورد دریافت سوابق پزشکی خود با پزشک خود صحبت کنید و به پزشک دیگری نیز این نتایج را نشان دهید. گرفتن نظر دوم به این معنی نیست که به پزشک خود اعتماد نکنید و ممکن است به شما اطمینان دهد که از شنیدن حرفهای پزشک دیگری درباره وضعیت شما خوشحال می شود.

نوار عصب

سوالات متداول درباره نوار عصب

نوار عصب یا الکترومیوگرافی صورت چیست؟

مطالعات نوار عصب یا الکترومیوگرافی صورت (fنوار عصب یا الکترومیوگرافی) به طور معمول بر فعالیت های عضلات صورت، عضله حلقوی (که ابرو را پایین می آورد) و عضله zygomatic (که لبخند را کنترل می کند) متمرکز می شوند.

چه عضلاتی در نوار عصب یا الکترومیوگرافی صورت اندازه گیری می شود؟

نوار عصب یا الکترومیوگرافی صورت فعالیت الکتریکی در عضله ای اندازه گیری می کند، که اخم ایجاد می کند و نشانه احساسات منفی است و عضله zygomatic که لبخند ایجاد می کند و نشان دهنده احساسات مثبت است.

آیا نوار عصب یا الکترومیوگرافی صورت یک اندازه گیری معتبر است؟

الکترومیوگرافی صورت (یا fنوار عصب یا الکترومیوگرافی) روشی دقیق و حساس برای سنجش بیان عاطفی است. بر خلاف گزارش های خود، fنوار عصب یا الکترومیوگرافی به زبان بستگی ندارد و نیازی به تلاش و حافظه ندارد. fنوار عصب یا الکترومیوگرافی قادر به ثبت پاسخ حتی در مواردی است که به افراد دستور داده شد تا بیان عاطفی خود را مهار کنند. همچنین قادر به اندازه گیری فعالیت های عضلات صورت حتی محرک های احساسی تحریک آمیز ضعیف است.

مزیت نوار عصب یا الکترومیوگرافی صورت در مقابل MRI عملکردی (fMRI) چیست؟

مطالعه مغز با روشهای تصویربرداری مانند MRI عملکردی (fMRI) جذاب و بالقوه بسیار آموزنده است. با این حال هنوز مشخص نشده است که الگوهای فعالسازی مغز چیست، و تئوری فعلی برای ارائه نتیجه بسیار پراهمیت است (Tierney، ۲۰۰۴). در این مرحله، مطالعات fMRI نیز بسیار گران و پرهزینه هستند. در مقابل، نوار عصب یا الکترومیوگرافی صورت اندازه گیری ساده تر و احتمالاً معتبرتر برای پاسخ عاطفی را ارائه می دهد.

برنامه های نوار عصب یا الکترومیوگرافی صورت چیست؟

جدای از مطالعات دانشگاهی، نوار عصب یا الکترومیوگرافی صورت اکنون به عنوان یک ابزار تشخیصی در تحقیقات تبلیغات استفاده می شود. CERA (آنالیز پاسخ عاطفی مداوم) که مبتنی بر تکنیک نوار عصب یا الکترومیوگرافی صورت است، اندازه گیری ثانیه به ثانیه پاسخ به محصولات تجاری خاص را مجاز می کند. برنامه جدید همچنین شامل استفاده از fنوار عصب یا الکترومیوگرافی برای اندازه گیری پاسخ عاطفی هنگام پخش بازی های ویدیویی است. همچنین در مطالعات تعامل رایانه ای انسانی نیز مورد استفاده قرار گرفته است.

CERA چیست؟

آنالیز پاسخ عاطفی مداوم (CERA) یک ابزار تشخیصی است که توسط G&R برای مطالعه واکنش مخاطبان به تبلیغات تلویزیونی تهیه شده است. CERA درک ما از پویایی تجاری تلویزیون را امکان پذیر برای تحقیق در مورد “مداد و کاغذ” می کند. این یک سیستم پیشرفته است که به صورت غیر کلامی ارتباط عاطفی بین تبلیغات و مخاطبان آن را بطور مداوم اندازه گیری می کند.

چه تفاوتی بین نوار عصب یا الکترومیوگرافی صورت با EEG است؟

آزمایش الکتروانسفالوگرام (EEG) فعالیت الکتریکی مغز را ضبط و اندازه گیری می کند. به طور معمول، یک تکنسین EEG یک درپوش با الکترودهای ثابت روی سر وصل می کند. درپوش توسط سیم به وسیله ای وصل می شود که فعالیت الکتریکی روی مغز را ثبت می کند. EEG به نظر می رسد که سوابق عالی از پتانسیل های بعد از سیناپسی، به ویژه مواردی که در قشر مغز، مرکز شناختی مغز ایجاد می شود، ایجاد می کند. با این حال، آنها در اندازه گیری فعالیت ها در آمیگدال، مرکز عاطفی مغز، که در اعماق لوب های زمانی متوسط ​​مغز قرار دارد، به اندازه کافی مؤثر نیستند. منتقدین می گویند که مننژها، مایع مغزی نخاعی و جمجمه سیگنال EEG را لکه دار می کنند و منبع داخل جمجمه آن را از بین می برند و EEG ها را به عنوان پاسخی عاطفی به عنوان معیار “برانگیختگی” مورد انتقاد قرار داده اند.

نوار عصب

تفاوت نوار عصب یا الکترومیوگرافی با برنامه نویسی صورت چیست ؟

نوار عصب یا الکترومیوگرافی یک اندازه گیری نوروفیزیولوژیک است در حالی که برنامه نویسی صورت نتیجه معاینه بینایی صورت است. هر کدام نقاط قوت و ضعف خود را دارند. نوار عصب یا الکترومیوگرافی اندازه گیری حساس تری از پاسخ عاطفی نسبت به کدگذاری صورت دارد. این کار در اندازه گیری ردیابی یا واکنش های احساسی کمتر فشرده عمل می کند و مطمئناً هنگام اندازه گیری اصلاً قابل مشاهده نیست.

این تفاوت به ویژه مهم است که محرک یک واکنش عاطفی نسبتاً خاموش ایجاد کند، مانند اتفاقاتی که در مورد بازاریابی و تبلیغات انجام می شود. از طرف هزینه، کدگذاری صورت ارزان تر از  نوار عصب یا الکترومیوگرافی است زیرا ضبط داده های کدگذاری صورت می تواند از طریق اینترنت مستقر شود و کدگذاری نیز می تواند خودکار باشد.  نوار عصب یا الکترومیوگرافی از مصاحبه تنظیم شخصی و مصاحبه شخصی استفاده می کند. در نتیجه، Facial Coding قادر به ارائه نمونه های بزرگتر با هزینه کمتر از fنوار عصب یا الکترومیوگرافی است، اگرچه با طراحی هوشمند در نحوه انجام آزمایش می توان شکاف هزینه را کاهش داد.

آیا نوار عصب یا الکترومیوگرافی دردناک است؟

بله هنگام ورود الکترودهای سوزنی، ناراحتی و درد وجود دارد. آنها مانند عکس (تزریق عضلانی) احساس می شوند، اگرچه در طول نوار عصب یا الکترومیوگرافی چیزی تزریق نمی شود. پس از آن، ممکن است ماهیچه تا چند روز کمی احساس درد کند.

با استفاده از الکترومیوگرافی چه شرایطی تشخیص داده می شود؟

نوار عصب یا الکترومیوگرافی می تواند برای تشخیص طیف گسترده ای از بیماری های عصبی عضلانی، مشکلات حرکتی، آسیب های عصبی یا شرایط دژنراتیو مانند موارد زیر استفاده شود:

  • اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS)
  • سندرم تونل کارپال
  • اسپوندیلوز گردنی
  • سندرم گیلین باره
  • سندرم لامبرت-ایتون
  • دیستروفی عضلانی
  • میاستنی گراویس
  • نوروپاتی محیطی
  • پولیمیوزیت
  • اختلال عملکرد عصب شعاعی
  • اختلال عملکرد عصب سیاتیک

 


لينک منبع

درباره ی admin

همچنین ببینید

بیماری های مغز و اعصاب کودکان؛ علائم و درمان سردرد کودکان

سردرد یکی از دلیل شایع در اطفال است که به دنبال مراقبت ‌های پزشکی هستند. …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *